MEDIOLAN - zdjêcia - dzieje miasta ¦w. Ambro¿ego i stolicy mody
Regiony zachodnio-pó³nocnych W³och - Lombardia, Piemont i Liguria stanowi± centrum przemys³owe wspó³czesnych W³och. Pozycja miast budowana by³a przez wieki - Genua dziêki dostêpowi do morza i handlowi, Piemont i Lombardia stanowi±c drogê ³±cz±c± Francjê i Niemcy z reszt± pó³wyspu Apeniñskiego.

Mediolan dzi¶ jest najbardziej europejskim z miast w³oskich - ¿ycie tu biegnie szybciej, a na ka¿dym kroku widaæ przejawy bogactwa.
Jego historia siêga oko³o 2500 lat wstecz kiedy powsta³a tu celtycka osada. Znacz±c± dat± dla miasta jest rok 286 n.e. kiedy to w Mediolanie ustanowiono stolicê Cesarstwa Rzymskiego. Na pocz±tku IV wieku cesarz Konstantyn wyda³ edykt (zwany mediolañskim), który gwarantowa³ po latach prze¶ladowañ i represji chrze¶cijanom swobodê religijn±. Na IV w. przypada te¿ dzia³alno¶æ biskupa Ambro¿ego - pó¼niejszego ¶wiêtego i patrona miasta. Wczesnoromañski ko¶ció³ ¦w. Ambro¿ego zaczêto budowaæ w wieku IX na fundamentach budowli pochodz±cej jeszcze z czasów biskupa. Ukoñczono oko³o 1100 roku, a budowla sta³a siê wielkim ho³dem z³o¿onym ca³ej rozkwitaj±cej architekturze romañskiej. Istotn± nowo¶ci± jest tu zastosowanie rozwi±zanie sklepienia - zdecydowano siê na krzy¿owo-¿ebrowe - rzadko¶æ w owym czasie.
Po upadku Cesarstwa Rzymskiego Mediolan przechodzi w rêce Longobardów (st±d dzisiejsza Lombardia), pó¼niej nale¿y do strefy wp³ywów dynastii Karolingów z terenów dzisiejszej Francji.
Na pocz±tku 2 tysi±clecia rozwija siê jako samodzielna komuna miejska - staje na czele ruchu skierowanego przeciw wp³ywom cesarzy niemieckich. Apogeum konfliktu przypada na okres panowania Fryderyka Rudobrodego (Barbarossy) - Mediolan zostaje zdobyty i kompletnie zburzony. Odbudowany z inicjatywy Ligi Lombardzkiej ponownie wchodzi na arenê dziejów. Od 1329 roku przypada pocz±tek rz±dów rodziny Viscontich - ona to funduje najs³ynniejszy zabytek miasta - katedrê w stylu p³omiennego gotyku. Prace nad budowl± trwa³y ca³e wieki, a¿ po XIX i uczestniczyli w niej rze¼biarze i architekci W³och, Francji, Niemiec i Flandrii.
Plac przed katedr± -
Piazza Duomo - jest pe³en ¿ycia, a dodatkowego splendoru dodaje XIX wieczna
galeria Vittorio Emanuele zbudowana na planie krzy¿a. Na skrzy¿owaniu ramion osadzona jest wspania³a szklano-metalowa kopu³a. Pe³na eleganckich sklepów stanowi zal±¿ek dzisiejszych centrów handlowych.

Jako, ¿e Mediolan jest miastem du¿ym to i skala budowli jest tu znacz±ca. Nie inaczej jest z silnie ufortyfikowanym zamkiem, którego budowê rozpoczê³a rodzina Viscontich, a dokoñczyli jej nastêpcy - rodzina Sforzów. To jedna z najwiêkszych, a w czasach renesansu najbardziej luksusowa rezydencja ksi±¿êca.
Kolejn± ze s³ynnych budowli jest ko¶ció³ Santa Maria delle Grazie - miejsce s³ynnej "Ostatniej Wieczerzy" (La Ultima Cena) Leonarda da Vinci.
Najs³ynniejsz± scen± operow± Europy jest La Scala mieszcz±ca siê w XVII wiecznym budynku usytuowanym niedaleko placu katedralnego i galerii Wiktora Emanuela.
Ulice Mediolanu têtni± ¿yciem do pó¼nych godzin nocnych - metro, liczne linie tramwajowe i autobusowe czyni± poruszanie siê po mie¶cie ³atwym i stosunkowo szybkim, a dotrzeæ do niego mo¿na, poprzez trzy porty lotnicze lub olbrzymi± stacjê kolejow± Milano Centrale.