Lucignano - miasteczko pomiêdzy Sien±, a Corton±

Lucignano le¿y na wzgórzu w¶ród gajów oliwnych dolinie Valdichiana. Po³o¿one jest miêdzy Sien± a Corton±, na po³udniowy zachód od Arezzo. W zarysie panoramy miasteczka wyró¿niaj± siê mury, czternastowieczny zamek warowny, bramy, wie¿e ko¶cio³ów. Rzuca siê w oczy niezwykle harmonijna i piêknie zachowana zabudowa.

Lucignano mo¿na powiedzieæ jest wzorcowym modelem miasta ¶redniowiecznego, zbudowane jest na planie eliptycznym. Wokó³ g³ównych budowli miasteczka - kolegiaty z 1594 roku, gotyckiego ko¶cio³a San Francisco, Palazzo Comunale - biegn± zakrzywione uliczki, odzwierciedlaj±ce owalny kszta³t miasta. Tak¿e schody przed kolegiat± nawi±zuj± swym kszta³tem do eliptycznych linii wpisanych w architekturê ¶redniowiecznego miasta.

Lucignano to kolejny przyk³ad niezwykle dobrze zachowanego toskañskiego miasteczka. Brukowane zakrzywione uliczki, schodki, ³uki ³±cz±ce domy, bramy, ko¶cio³y, podwórka wszystko to tworzy idealnie harmonijn± ca³o¶æ. Nie trzeba chyba dodawaæ, ¿e w takim miejscu doskonale siê odpoczywa, poma³u delektuj±c siê ponadczasowym urokiem miejscowo¶ci, kuchni± toskañsk± czy zabytkami. Lucignano zosta³o niezwykle hojnie obdarowane. Np. w gotyckim ko¶ciele ¦w. Franciszka, o piêknej romañskiej fasadzie, znajduj± siê cudowne freski Bartola di Fredi i Tadea di Bartolo. Najbardziej znanym jednak sakralnym arcydzie³em z Lucignano jest tzw. „Drzewo z Lucignano”. Jest to dwu i pó³ metrowej wysoko¶ci masywny, z³oty relikwiarz ozdobiony koralami. Pochodzi on z XIV/XV wieku, 24 ramiona wyrastaj± z centralnego trzonu, na koñcu dwunastu z nich umieszczone s± medaliony po¶wiêcone aposto³om, pozosta³e dwana¶cie zdobi± korale.