MANTUA - świetność rodu Gonzagów

W XI w. e.e. przechodzi pod władzę Bonifacego - margrabiego Toskańskiego. Pochodząca z tego rodu Matylda ufundowała w 1082 roku Rotundę di San Lorenzo. Po jej śmierci zaczyna się okres funkcjonowania miasta jako wolnej komuny miejskiej. Na XII wiek przypadają prace nad bardziej bezpiecznym ulokowaniem miasta otoczonego z kilku stron wodami jezior i rzeki Mincio. Władzę w mieście przejmuje rodzina Bonacolsi, a po rewolcie spoczywa w rękach podesty - Luigiego z rodu Gonzagów. On też prowadzi pracę nad ufortyfikowaniem miasta - budowane są nowe mury obronne wraz z wieżami oraz prowadzi zakrojone na szeroką skalę zmiany w budownictwie miejskim. Rodzina Gonzagów przyczyniła się wzrostu znaczenia i do rozwoju miasta przez kolejne wieki, Na ich dworze działał słynny renesansowy malarz Andrea Mantegna. Pierwszym księciem Mantui był Federico II Gonzaga, na którego polecenie wybudowano wspaniały Palazzo del Te. W XVIII w. Mantua przechodzi w ręce ausriackich Habsburgów, Po krótkim okresie panowania Francuzów na przełomie XVIII i XIX w. wraca z powrotem pod panowanie austriackie. W 1866 r. podobnie jak Wenecja czy Werona, Mantua przyłączona zostaje do obszaru zjednoczonej Italii.

Dziś Mantua to ośrodek handlowy regionu rolniczego z licznymi cukrowniami, rozwijający się przemysł metalowy i chemiczny oraz fabryki porcelany.

Ród Gonzagów zamieszkiwał w Palazzo Ducale - swojej rezydencji budowanej i przebudowywanej między XIV a XVII wiekiem. Kompleks pałacowy obejmuje ponad 500 komnat, a najstarsza jego cześć to Palazzo del Capitano pochodząca z XIV w. Przy głównym placu starego miasta Piazza Sordello mamy też Bazylikę Św. Andrzeja, piękny renesansowy kościół zaprojektowany przez Leona Batistę Albertiego. Palazzo del Te to letnia rezydencja Fryderyka II Gonzagi, który swój książęcy tytuł uzyskał od króla Aragonii - Karola V. Architektem wybranym do jego realizacji był Giulio Romano, pupil Rafaela. Z innych zabytków warto wymienić Palazzo della Regione czy Palazzo Vecchio.