autor: Agnieszka Kozerawska
Klimat, który miał wpływ na włoską cywilizację
Istnieje wśród badaczy dziejów Italii pogląd, że na powstanie i rozkwit cywilizacji tych ziem w niemałym stopniu wpłynął klimat, zwłaszcza środkowych Włoch z Toskanią.
Piękna, słoneczna Italia, która wydała na świat owianą tajemnicą cywilizację Etrusków, potężne Imperium Romanum czy przepojoną duchem humanizmu kulturę Renesansu, ma historię tak barwną jak ziemia, która była jej świadkiem i do dziś nosi bogate dziedzictwo minionych wieków.
Cywilizacja Etruska
Pradzieje Italii toną w mrokach przeszłości. U bram, przez które Italia weszła na scenę historii, stała odkryta w pobliżu
Bolonii kultura Villanova, rozwijająca się w IX - VIII w. p.n.e. Na ten okres przypada też początek greckiej kolonizacji w Italii I czy pod wpływem greckich osadników, którzy dzięki odkryciu metalurgicznych bogactw dzisiejszej
Toskanii, przyczynili się do wzbogacenia i awansu cywilizacyjnego miejscowego ludu, czy też nowy, obcy element etniczny zawitał na italskiej ziemi (kwestia do dziś nierozstrzygnięta) - dość, że w VII w. p.n.e. na terenie dzisiejszej Toskanii wyrosła pierwsza wielka cywilizacja Italii -
Cywilizacja Etruska. Etruskowie z czasem rozszerzyli swe panowanie poza Etrurię i w okresie swej największej potęgi (koniec VII - początek V w. p.n.e.) władali całym niemal Półwyspem, a ich flota dominowała w zachodniej części Morza Śródziemnego. Etruska dynastia Tarkwiniuszów panowała także w Rzymie (616-509 p.n.e.), a kiedy potęga tego ludu zaczęła chylić się ku upadkowi, pałeczkę rozwoju cywilizacji przejął
Rzym właśnie, czerpiąc zresztą pełnymi garściami z dorobku swych poprzedników.
Romulus i Remus
Powszechnie znana jest legenda o wykarmionych przez wilczycę bliźniaczych braciach, z których jeden -
Romulus - miał założyć w 753 r. p.n.e. Rzym. Zostawmy legendy - faktem pozostaje, że na siedmiu wzgórzach rozrzuconych nad rzeką
Tyber wyrosło miasto - państwo, które z czasem zmieniło się w potęgę. Przez pierwsze wieki Rzym był monarchią, tradycja podaje, że po Romulusie panowało jeszcze sześciu królów, z których trzech ostatnich należało do Etruskiego rodu Tarkwiniuszów - za ich panowania Rzym stał się jedną z najpotężniejszych monarchii na Płw. Apenińskim, o stosunkowo rozległych terytoriach i szerokich kontaktach handlowych, a choć przesiąknięty duchem cywilizacji etruskiej, zachował kulturę i język latyński oraz poczucie odrębności. Ostatni władca z rodu -
Tarkwiniusz Pyszny ok. 509 r. p.n.e. został wygnany za despotyzm, a zrażeni do monarchii mieszkańcy Rzymu ogłosili państwo Republiką.
