Chociaż region ten zajmuje zaledwie 4438 km kwadratowych to jest to obszar o niezwykle urozmaiconym krajobrazie: od adriatyckich plaż po góry, w których przez długie miesiące można uprawiać sporty zimowe. Oprócz często spotykanych na południu Włoch skupisk albańskich znajdują się tu także gminy chorwackie, co jest ewenementem na skalę Włoch. 

Nazwa Campobasso najprawdopodobniej pochodzi od campus vassorum, czyli miejsce, w którym rezydowali wasalowie. 

50 tysięczne Campobasso wyraźnie zbudowane jest z dwóch części. Współczesna cześć rozciąga się na równinie (701 m.) u podnóża wzgórza (794 m). Część współczesna została ufundowana przez Gioacchino Murat w 1814 roku. Nad starym miastem, rozpostartym na wzgórzu, dominuje zamek Monforte. Forteca została wzniesiona w późnym średniowieczu przez Longobardów, jednak jej obecna forma pochodzi z XVI wieku. W tedy to została zrekonstruowana, po silnym trzęsieniu ziemi z 1549 roku, na polecenie księcia Cola di Monforte. Jest to masywna czworokątna budowla z basztami i murami blankowymi. Wewnątrz zachowało się sanktuarium ku czci poległych. Z frontowego placu zamkowego rozciąga się rozległa panorama. 

Poza tym interesujące są do zwiedzenia kościoły: San Giorgio z XII wieku o fasadzie romańskiej, San Bartolomeo z XVII wieku oraz Sant’ Antonio Abate ( koniec XVI wieku), w którym znajdują się piękne drewniane ołtarze i płótna F. Guarino. Warto także pochodzić po starej części bez celu wśród malowniczej plątaniny wąskich, krętych, stromych starych uliczek. W części współczesnej na uwagę zasługuje Museo Permanente del Presepio ( Muzeum Szopek). Znajdują się tam miniatury około 200 szopek z Włoch i całego świata. Szopki są wykonane z różnych materiałów. M.in. z terrakoty, metalu, drewna, papieru. 

Campobasso to żywe centrum rolnicze i handlowe. Dumne jest z wyrobów noży, nożyczek. Obecna produkcja to tradycja rzemieślnicza sięgająca XIV wieku. W dawnych czasach produkowano głównie ostre szpady do walki. 

Najlepiej przyjechać do Campobasso w Dniu Bożego Ciała (Corpus Domini). Święto „la Sagra dei Misteri”, najważniejsze w kalendarzu miasta właśnie wtedy ma miejsce. Mieszkańcy przebierają się za świętych, aniołów, diabły i wsiadają w 12 dziwacznych machin, które są noszone ulicami miasta. Jest to nadal autentyczna, spontaniczna i szczera uroczystość.

Molise to region wielu ruin rzymskich. Właśnie w pobliżu Campobasso znajduje się Saepinum, prawdopodobnie najlepiej zachowane prowincjonalne miasto rzymskie.

W Campbasso, w nocy z 17 na 18 maja 1944 r. powstała jedna z najsłynniejszych pieśni - "Czerwone maki na Monte Cassino". Tekst napisał Feliks Konarski, muzykę skomponował Alfred Schütz. Rano, 18 maja żołnierze II Korpusu zdobyli klasztor, tym samym torując drogę do Rzymu. Tego samego dnia w kwaterze gen. Andersa po raz pierwszy odegrano tę pieśń publicznie.